Walid D. moet 20 jaar de cel in voor grootschalige en gewelddadige mensensmokkel van Eritrese migranten

27 jan , 16:55 Openbaar Ministerie
Schermafbeelding 2026-01-27 165932
Rechtbank Overijssel in Zwolle | Eigen foto

De rechtbank Overijssel veroordeelt een 42-jarige man uit Eritrea tot een celstraf van twintig jaar voor het leiding geven aan een criminele organisatie, mensensmokkel en afpersing tezamen met anderen. Walid D. stond jarenlang aan het roer van een smokkelorganisatie die migranten tegen betaling hielp om via de Middellandse Zee Europa te bereiken. Voorafgaand aan deze smokkel werden de migranten ondergebracht in loodsen in kampen, onder meer in Bani Walid (Libië). Het verblijf in deze kampen ging gepaard met veel geweld en was zeer onveilig. De slachtoffers waren vaak mensen uit Eritrea.

De rechtbank concludeert dat de man zich gedurende een lange periode schuldig heeft gemaakt aan een zeer ernstige, grootschalige en gewelddadige vorm van mensensmokkel. De migranten werden door of in opdracht van de man onder erbarmelijke omstandigheden verzameld en vastgehouden in loodsen in Libië. Ze verbleven hier met honderden tegelijk en werden onderworpen aan mishandelingen, afpersing en uithongering. In deze kampen werden de migranten mishandeld terwijl ze moesten bellen met familieleden. Die werden op deze manier onder druk gezet om geld over te maken voor de overtocht van hun familieleden. Pas als er was betaald voor de overtocht naar Europa, kwam een migrant in aanmerking om het kamp te verlaten en door te reizen. De mishandelingen werden vaak uitgevoerd door handlangers van de veroordeelde man. Onder de slachtoffers bevonden zich ook kinderen en zwangere vrouwen.

Zeereis

De smokkelorganisatie zorgde er, onder leiding van de veroordeelde Eritreeër, voor dat er in het noorden van Libië boten klaar lagen voor de overtocht over de Middellandse Zee naar Europa. Het ging dan om rubberboten of houten boten die veelal overbeladen, lek en niet zeewaardig waren. Ook werden de boten in veel gevallen zonder motor op zee achtergelaten en waren er vaak geen (veilige) reddingsvesten aanwezig, terwijl de meeste migranten niet konden zwemmen. Uit getuigenverklaringen blijkt dat de migranten zowel in de kampen als tijdens de reis doodsangsten uitstonden. Ook zagen de getuigen van dichtbij dat sommige van hun medereizigers hun poging om Europa te bereiken met de dood bekochten. Geld verdienen was voor de verdachte en zijn mededaders kennelijk belangrijker dan het leven, de gezondheid en het welzijn van de migranten.

20 jaar cel

De rechtbank legt de 42-jarige man twintig jaar celstraf op, wat de maximale gevangenisstraf is in de onderhavige zaak. De rechtbank benadrukt de gruwelijkheid van deze zaak: “enerzijds vanwege de ondermijning van het Nederlandse en Europese vreemdelingenbeleid, maar anderzijds en vooral vanwege de bijzonder wrede, gewelddadige en mensonterende behandeling waaraan de verdachte en zijn mededaders de migranten hebben blootgesteld”. Ook moet de man in totaal ruim €30.000,- euro aan schadevergoedingen betalen aan slachtoffers.

Bevoegdheid Nederlandse rechtbank

De feiten waarvoor de man is veroordeeld hebben zich grotendeels buiten Nederland afgespeeld. Dat een Nederlandse rechtbank deze zaak mag behandelen en rechtsmacht heeft, komt doordat de migranten waarop het onderzoek zicht richtte, na hun aankomst in Italië binnen afzienbare tijd zijn doorgereisd naar Nederland om asiel aan te vragen. Daarnaast waren de afgeperste familieleden in Nederland woonachtig. Daarmee zijn de strafbare feiten mede in Nederland gepleegd, waardoor Nederland rechtsmacht heeft en de rechtbank Overijssel bevoegd is.