Hiphop-icoon Rico stond samen met andere Zwolse artiesten drie avonden lang voor 3500 bezoekers in het uitverkochte muziekcentrum Gashouder in Amsterdam. Zaterdagmiddag was hij aanwezig op een minder voor de hand liggende plek. In zijn woonplaats Zwolle verzorgde Rico een lezing en workshop en maakte muziek in de gevangenis.
Zestig mannen en vrouwen die vastzitten in de Zwolse bajes luisterden aandachtig naar zijn bewogen levensverhaal. Klaas Klein, al meer dan twintig jaar actief in de Zwolse muziekwereld en tegenwoordig werkzaam als vaktherapeut muziek in penitentiaire inrichting (PI) Zwolle, nodigde Rico uit voor de lezing. “In de gevangenis zitten veel gedetineerden die kampten of kampen met een verslaving. Het helpt wanneer een ervaringsdeskundige als Rico, die als hiphopartiest veel bekendheid geniet, zijn verhaal komt vertellen. Dit kan gedetineerden inspireren om hun leven ook over een andere boeg te gooien.”
Rico heeft, zo vertelde hij in de gevangenis, er hard aan gewerkt om af te kicken van zijn drank- en drugsverslaving. Iets dat hij anderen ook gunt. Reden voor de Zwollenaar om vorig jaar zijn tumultueuze leven op te laten tekenen in het boek ‘Mijn eigen wereld’. Tijdens de lezing in PI Zwolle kwamen de hoogte- maar zeker ook dieptepunten uit zijn leven aan bod. Daarnaast verzorgde Rico een workshop waarbij hij de gedetineerden uitnodigde om hun eigen levenspad in hiphopteksten te gieten. “Waar kom je vandaan, sta je nu en waar wil je naar toe?”
Dit leverde hele openhartige, kwetsbare en betekenisvolle bijdragen op, zo zag muziektherapeut Klaas Klein. Na de lezing en workshop keerden de aanwezige gedetineerden terug naar hun cel. “Ik denk dat de middag een behoorlijke impact heeft gehad, het heeft velen echt geraakt. De komende tijd gaan we als gevangenispersoneel met de aanwezige gedetineerden in gesprek om te horen wat de lezing en workshop van Rico met ze heeft gedaan en kijken we in hoeverre we hier een vervolg aan kunnen geven.”
Rico voelde zich vereerd om binnen de bajesmuren zijn ervaringen te mogen delen. Hij vertelt: “Zorginstellingen, gevangenissen of tbs-klinieken spreken mij erg aan. Op deze plekken zitten veel mensen met een verslaving. Mensen die niet goed voor zichzelf kunnen zorgen en wel een zetje in de juiste richting kunnen gebruiken. Hierin wil ik graag iets betekenen. Ik hoop dat mijn verhaal aanzet tot nadenken. Ook al is dit maar één persoon, dan is het voor mij al geslaagd.”