Emoties spelen hoog op bij Zwolse politieagente bij aanhouding

ZWOLLE - Lees het zeer persoonlijke verhaal van een Zwolse politieagente bij de aanhouding van een vader die een elf weken oude dochter zonder toestemming heeft meegenomen.

Het is vrijdagmiddag… Ik heb een late dienst op de motor. Aan het einde van de middag krijg ik samen met mijn collega motorrijder het verzoek van onze meldkamer om een post in te nemen op de snelweg A28. Vanuit het noorden van het land zou een auto onderweg zijn richting Zwolle, in deze auto zou een vader met zijn dochter van elf weken oud zitten. De vader zou zijn dochter zonder toestemming van de moeder hebben meegenomen. Ik hoor van de meldkamer dat de moeder samen met haar dochter op het terras zat. Zij is naar binnen gegaan om haar drankje te betalen. Toen zij weer buiten kwam zag zij dat haar ex-vriend samen met het meisje was vertrokken. De moeder van het meisje raakte daarna in paniek. Bang dat zij haar dochtertje niet meer terug zou zien belde zij vervolgens de politie, waarop wij werden aangestuurd. Ik krijg van de meldkamer te horen dat de vader in het zuiden woont en Zwolle waarschijnlijk passeert over de A28. Ik rijd met mijn motor vanaf het bureau richting de A28.

Als ik de snelweg op rijd zie ik dat mijn collega motorrijder al op de snelweg staat. We wachten enkele minuten en zien dan de desbetreffende auto rijden. We rijden samen op en geven aan de meldkamer door dat we de auto zien rijden richting het zuiden. Ondertussen geven we aan de collega’s door ter hoogte van welk hectometerpaal we rijden. Ik hoor de meldkamer zeggen dat er een mogelijkheid bestaat dat de vader niet zou willen stoppen en dat hij er met hoge snelheid vandoor zou kunnen gaan. Omdat we de auto veilig aan de kant willen zetten, wachten we op de andere collega’s voordat we het voertuig een stopteken geven.

Na enkele minuten zie ik de collega’s in een dienstauto aan komen rijden. Samen met mijn collega motorrijder geef ik het voertuig een stopteken. Om te voorkomen dat de auto er vandoor gaat “boxen we de auto in”. Dit betekent dat we de auto al rijdend omsingelen zodat we de bestuurder min of meer kunnen dwingen te stoppen. Ik zie dat de bestuurder van het voertuig op onze aanwijzing zijn voertuig tot stilstand brengt op de afrit. Ik stap vervolgens van de motor af en kijk in het voertuig. In het voertuig zie ik twee mannen zitten, dit blijken later de vader en de opa van het meisje te zijn. Als ik daarna nog beter in de auto kijk zie ik achterin een klein meisje in een maxi-cosi liggen. Ik zie en hoor dat het meisje huilt. Omdat ik zelf moeder van een dochter ben herken ik het “huiltje”, ze is moe! Terwijl mijn collega’s met de vader en de opa in gesprek zijn, pak ik de maxi-cosi vast en probeer het meisje in slaap te laten vallen door het zachtjes heen en weer te bewegen. Ik hoor dat ze stopt met huilen en zie dat haar oogjes dicht vallen. Fijn!

Omdat we, in verband met de gevaarlijke situatie langs de snelweg, niet met het kleine meisje op de afrit willen blijven staan, besluiten we het meisje met haar vader en haar opa mee te nemen naar het politiebureau. Op het bureau aangekomen neem ik de zorg van het meisje op me, ik geef haar te drinken en verschoon haar luier. Daarna blijf ik bij haar tot ze in slaap valt. Op de deur hang ik een briefje met daarop de tekst “Sssst… DE BABY SLAAPT!!”. Een niet alledaagse tekst op een politiebureau… Collega’s van de nachtdienst komen binnen en kijken vreemd op als ze het briefje lezen.

Mijn collega belt met de collega’s uit het noorden van het land, ook de Raad van de Kinderbescherming wordt erbij betrokken, zij besluiten dat het meisje terug moet naar haar moeder.

In overleg met de Officier van Dienst en de Raad van de Kinderbescherming, besluiten we (nog) geen strafrechtelijk onderzoek te starten, dit kan de hulpverlening in dit geval in de weg zitten. Mijn collega’s delen het nieuws dat hun kindje terug gaat naar de moeder aan vader mee. Vader is het er niet mee eens, maar beseft zich dat hij er niets tegen in kan brengen. We geven de vader de kans om afscheid te nemen van zijn dochter. Na een voorzichtige knuffel en een heleboel kusjes krijg ik het meisje terug. Mijn collega’s brengen het meisje vervolgens naar de moeder, ze is intens blij dat ze haar kleine meisje weer in haar armen kan sluiten!

Na een lange late dienst kom ik thuis, ik loop even naar de slaapkamer van mijn dochter, ze ligt heerlijk te slapen. Ik geef haar een kusje, stap in mijn eigen bed en val als een blok in slaap.

Schrijf je in voor de dagelijkse nieuwsbrief

's Morgens om 7.00 uur in je mailbox.

Abonneren